Sacramentum Paenitentiae
Confessio, quae etiam sacramentum Paenitentiae vel sacramentum Reconciliationis appellatur, est sacramentum in quo fidelis peccata sua sincere paenitetur et confitetur, misericordiam Dei petit atque per absolutionem sacerdotis veniam peccatorum suorum accipit. In hoc sacramento cum Deo et cum Ecclesia reconciliamur atque gratiam necessariam ad conversionem et ad renovationem vitae christianae recipimus.
Quid significat Confessio?
Sacramentum Paenitentiae sacramentum misericordiae Dei atque reconciliationis cum eo est. In Confessione fidelis conscientiam suam examinat, de peccatis suis paenitetur, ea sacerdoti sincere confitetur, propositum emendationis suscipit, satisfactionem sibi impositam accipit atque perficit, ac deinde absolutionem recipit.
Paenitentia
Primus gradus est sincere agnoscere atque paenitere nos peccatis nostris a Deo et a via amoris eius recessisse. Ad veram paenitentiam etiam propositum conversionis pertinet.
Confessio
Sincera et integra peccatorum nostrorum confessio coram sacerdote, qui reconciliationis ministerium nomine Christi exercet.
Absolutio
Sacerdos paenitenti rite parato et paenitentiam manifestanti, nomine Christi, absolutionem impertitur. In absolutione veniam Dei accipimus.
Praeparatio ad Confessionem
Ad bonam Confessionem pertinent diligens conscientiae examen, sincera peccatorum agnitio atque vera paenitentia. Finis Confessionis non est tantum peccata enumerare, sed cum Deo reconciliari, ad conversionem redire atque vitam spiritualem renovare.
Examen conscientiae
In oratione consideremus quomodo vixerimus, quibus in rebus adversus Deum et proximum peccaverimus atque quibus in vitae nostrae partibus mutari debeamus.
Sincera paenitentia
Peccata nostra agnoscamus et ea sincere paeniteamus. Ad paenitentiam etiam propositum pertinet peccatum vitandi atque vitam nostram secundum voluntatem Dei componendi.
Confessio peccatorum
Peccata nostra sacerdoti sincere, clare et quantum necesse est confiteamur. Peccata gravia secundum suam speciem et numerum confitenda sunt.
Satisfactio
Satisfactionem in Confessione impositam accipiamus eamque impleamus. Satisfactio adiuvat ad consectaria peccati componenda atque ad fructus conversionis in vita efficiendos.
Quis ad Confessionem accedere potest?
Ad sacramentum Paenitentiae accedere potest catholicus baptizatus, qui de peccatis suis sincere paenitetur atque ad conversionem paratus est. Regularis huius sacramenti susceptio magni momenti est ad vitam christianam, ad conscientiam recte formandam atque ad necessitudinem cum Christo profundius excolendam.
Pueri
Pueri sacramentum Paenitentiae recipere possunt post congruam praeparationem in fide et postquam ad usum rationis pervenerunt. Prima Confessio ante Primam Communionem fieri debet atque plerumque pars praeparationis ad Primam Communionem est.
Adulti
Etiam adulti ad Confessionem accedere possunt. Etiam qui diutius non sunt confessi, sacramentum Paenitentiae petere possunt. Sacerdos etiam eos adiuvat qui incerti sunt quomodo Confessio peragatur aut qui post longius tempus ad sacramentum denuo accedunt.
Notitiae magni momenti
Locus Confessionis
Locus ordinarius ad sacramentum Paenitentiae celebrandum est ecclesia vel capella. In paroecia locus certus ad Confessionem secundum condiciones locales atque ordinem pastoralem determinatur.
Tempora Confessionis
Tempora ordinaria Confessionis a paroecia constituuntur. Ante festa et alias peculiares celebrationes liturgicas etiam alia tempora ad Confessionem accipiendam dari possunt.
Praeparatio
Ante Confessionem expedit conscientiam in oratione examinare, de peccatis sincere paenitere atque ad sacramentum cum proposito emendationis accedere. Pueris atque iis, qui ad Primam Confessionem accedunt, congrua praeparatio in fide peculiari modo necessaria est.
Ordo Confessionis
In Confessione fidelis conscientiam suam examinat, de peccatis paenitetur, ea sacerdoti confitetur, propositum emendationis manifestat atque satisfactionem sibi impositam accipit. In fine Confessionis sacerdos nomine Christi absolutionem impertit.
Quaestiones frequenter positae
Confessio non solum ad peccatorum confessionem pertinet, sed etiam ad conversionem, reconciliationem atque misericordiam Dei accipiendam. In Confessione fidelis sincera paenitentia ad Deum convertitur, peccata sua confitetur atque absolutionem recipit.
In Confessione paenitens conscientiam suam diligenter examinat, de peccatis suis paenitetur, ea sacerdoti sincere confitetur, propositum emendationis suscipit atque satisfactionem sibi impositam accipit. Sacerdos nomine Christi absolutionem impertit.
Post diligens conscientiae examen omnia peccata gravia, quae quisque consulto agnovit, confitenda sunt. Peccata gravia secundum suam speciem et numerum confitenda sunt. Ecclesia etiam confessionem peccatorum venialium valde commendat, quamquam eorum confessio non eodem modo ac peccatorum gravium obligatoria est.
Expedit conscientiam nostram in oratione examinare, peccata agnoscere atque sincere paenitere, necnon verum propositum emendationis suscipere. Magni momenti sunt etiam sincera confessio peccatorum atque impletio satisfactionis in Confessione impositae.
Noli sollicitari. Sacerdos confessor adiuvabit, ut Confessionem rite peragas. Ei dicere potes te iam diu non confessum esse aut ordinem Confessionis non satis meminisse. Sacerdos pro condicionibus tuis te diriget, ut sacramentum rite recipias.
Fidelis, qui ad aetatem discretionis pervenit, saltem semel in anno peccata sua gravia confiteri tenetur. Ecclesia confessionem peccatorum venialium regularem valde commendat, quia ad conscientiam formandam, ad inclinationes ad malum superandas atque ad incrementum spirituale confert. Qui sibi conscius est peccati gravis, antequam ad sacram Communionem accedat, sacramentum Paenitentiae recipere debet, praeter casus exceptionales iure canonico statutis.
Ita. Etiam qui diu non est confessus, ad sacramentum Paenitentiae denuo accedere potest. Expedit sacerdoti dicere iam diu te non confessum esse, ut apte adiuvare possit. Ad ministerium pastorale pertinet curare, ut iis qui rationabiliter id petunt facultas Confessionis individualis praesto sit.
Si quis post diligens conscientiae examen bona fide peccatum confiteri obliviscitur, hoc non idem est ac peccatum consulto occultare. Peccatum grave, quod postea in memoriam redit, in proxima Confessione confitendum est. Peccatum autem grave consulto retentum Confessionem rite peractam non constituit.
Ita. Pastores animarum obligatione tenentur curandi, ut fidelibus suae curae commissis, cum rationabiliter id petunt, opportunitas Confessionis praebeatur. Tempora exacta Confessionis paroecia constituit.
Ita. Sigillum confessionis inviolabile est. Sacerdos confessor nullo modo neque ulla de causa revelare potest quod in Confessione de persona paenitentis cognovit. Neque notitiae ex Confessione acquisitae ad detrimentum paenitentis adhiberi possunt. Obligatio servandi secretum ad eos quoque pertinet, qui de peccatis alio modo in connectione cum Confessione cognoverunt, exempli gratia interpretes aut alii adiutores.
Quaerite a paroecia
Si quaestiones de Confessione, de temporibus Confessionis aut de sacramento Paenitentiae habes, ad Paroeciam Catholicam Romanam Sancti Nicolai te conferre potes.